Lenno w Berchtesgaden, Dach pokryty gontami.
Na wszystkich bogatych w lasy obszarach naszej planety występują gonty drewniane już od początków budowy siedzib przez ludzi. Ponieważ nie znano jeszcze gwoździ,gonty były tylko kładzione na dach i przykładane jedynie żerdziami i kamieniami. Znane jeszcze dzisiaj na obszarze Alp gonty łupane są zapewne najstarszą formą gontu. Gonty te były ręcznie łupane. Używano głównie na tym obszarze drewna ze świerku i modrzewia, w Niemczech Środkowych natomiast dębiny i buka ,a na północnym wybrzeżu Niemiec tylko drewna dębowego. Indianie północnoamerykańscy używali zachodniego cedru czerwonego (Western Red Cedar ). Chociaż w późniejszym okresie pojawiły się piły, zachowano jednak w dalszym ciągu ręczne łupanie drewna. W czasie , gdy cięcie piłą przebiega zawsze mniej lub bardziej ukośnie do kierunku biegu włókna drewna i przecina włókna długie ,to przy łupaniu drewna ,drewno jest dzielone zgodnie z warstwami włókien i pozostaje na całej długości gontu nie naruszone. Wielu kronikarzy pisało ,że prawie wszystkie mieszczańskie i chłopskie domy w późnym średniowieczu były pokryte gontem drewnianym. Dopiero jak prawo użytkowania lasów przeszło na właściciela gruntu i trzeba było za drewno płacić ,zmniejszył się udział domów z dachami pokrytymi gontem. Polepszenie możliwości transportowych i przemysłowa produkcja innych materiałów budowlanych przyczyniły się znacząco do dalszych zmian w pokryciach dachowych. | 
UK
FR
DE
IT
